ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΣΤΟ ΠΙΑΝΟ?

Σύμφωνα με τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, το 13,9% του παγκόσμιου πληθυσμού μαθαίνει να παίζει το πιάνο. Το 80% αυτών εγκαταλείπουν εντός του πρώτου έτους και μόνο το 5% καταφέρνει να φτάσει στο τρίτο έτος. Το 0,68% αποκτά κάποιο πτυχίο και μόλις το 0,32% είναι σε θέση να συνθέσει μουσική.

Μερικοί από τους μεγαλύτερους πιανίστες στον κόσμο άρχισαν να παίζουν ως παιδιά. Το πιάνο απαιτεί τεράστια αποθέματα προσπάθειας, πειθαρχίας, αντοχής, επιμονής, υπομονής, συγκέντρωσης, εγρήγορσης, θέλει θυσίες, καθοδήγηση και ταλέντο. Για τους λίγους που θα επιτύχουν, η ανταμοιβή είναι απεριόριστη.

Ελάχιστοι εισέρχονται σε ένα κορυφαίο μουσικό ίδρυμα. Το ποσοστό αποδοχής στο Ινστιτούτο Curtis, για παράδειγμα, είναι συγκρίσιμο με του Χάρβαρντ: Μόνο το 4% των αιτούντων γίνονται δεκτοί. Και για εκείνους που εισέρχονται, ο ανταγωνισμός είναι μόνο η αρχή.

Το πιάνο δεν είναι για τους λιγόψυχους, είναι η πλέον απαιτητική τέχνη και επιστήμη. Ο σπουδαστής καλείται να αναπτύξει, συνδυάσει και συντονίσει σκέψη, ακοή, όραση, αφή, κίνηση, αισθητική, ψυχικές, πνευματικές, κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες στον υπέρτατο βαθμό. Σύμφωνα με την επιστήμη, οι άνθρωποι που έχουν πέρασει τέτοια δοκιμασία είναι βέβαιο ότι -πέρα από τη μουσική- θα πετύχουν σε ό, τι και να κάνουν στη ζωή τους.

Πηγή: The Guardian