ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΝΑΙ

Είναι γεγονός ότι η κλασσική μουσική είναι απρόσιτη και παντελώς ακατανόητη για τους πολλούς, από την φύση της. Αποτελεί είδος τέχνης αποκλειστικώς προωρισμένης για την πνευματική ελίτ. Η προέλευση και ο προορισμός της προδίδονται από την ίδια την ονομασία της, εκ του επιθέτου classicus που, λατινιστί, προέρχεται από την λέξη που σημαίνει την τάξη, εννοώντας την ανωτέρα τάξη. Είναι λοιπόν μουσική που προσιδιάζει στην τάξη των πνευματικώς αρίστων.

Είναι επόμενο, αφού η μουσική είναι μία γλώσσα, άμεση, υπερβατική που φέρει σε επαφή, χωρίς να εκφράζεται με λέξεις, χωρίς δηλαδή να χρησιμοποιεί τον συμβατικό λόγο, ότι ένα είδος μουσικής δημιουργίας μπορεί να θεωρηθεί «ανώτερο», εφ’ όσον, ανταποκρίνεται στα εσώτερα αισθητικά κριτήρια ανθρώπων που πείθουν, για την συγκρότηση, την καλλιέργεια, τον ψυχικό πλούτο, την πνευματικότητα, την ηθική, αισθητική και υπαρξιακή, συνολικώς, ανωτερότητος τους.

Η ιεραρχημένη διάκρισις υπό υγιείς ιστορικές συνθήκες ήτο θεσμοθετημένη, εν όσω ήταν ακόμη ζωντανά τα καστικά συστήματα (Αρχαία Ινδία, Αρχαία Αίγυπτος, Αρχαία Ελλάς, Αρχαία Περσία, Κέλτες, Αρχαίοι Γερμανοί, κ.λ.π).

Αυτές οι κοινωνίες αναγνώριζαν ιδιαίτερο ήθος-έθος (συνήθειες – στάση ζωής) στα μέλη κάθε κάστας. Έτσι, είμεθα υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουμε ιδιαίτερα αισθητικά και καλλιτεχνικά γούστα, αποκλειστικώς συμβατά προς τις ανώτερες τάξεις-κάστες.

Στην σύγχρονη εποχή, αν και οι κάστες έχουν καταστραφεί από τις αλλεπαλλήλως ενσκύψασες λαίλαπες (Ιουδαιοχριστιανισμός , Διαφωτισμός, Δημοκρατία, Μπολσεβικισμός, λιμπεραλισμός, Παγκοσμιοποίηση), τα μουσικά γούστα δύνανται να αποτελέσουν εργαλείο εκ νέου διακρίσεως και αναδείξεως των πνευματικώς αρίστων, αλλά και ιδεώδες μέσον ψυχικής και αισθητικής αγωγής αυτών. Ένα είδος δείκτου του ύψους αλλά και του τρόπου της εσωτερικής αναπτύξεως και δομής.

Ειδοποιός διαφορά των «αφυπνισμένων» ανθρώπων, από τους εν ληθάργω διατελούντες μαζανθρώπους, είναι το επίπεδο του “είναι” τους. Συμφώνως προς τις παραδοσιακές διδασκαλίες, ο τρόπος σκέψεως και οι ιδέες των αφυπνισμένων ανθρώπων είναι ακατανόητες ή γίνονται στρεβλώς κατανοητές από τους υπνωτισμένους υπανθρώπους. Τοιουτοτρόπως, η καλλιτεχνική γλώσσα των «αφυπνισμένων» ανθρώπων είναι ακατανόητη στους «κοιμισμένους».

Σε ανθρώπους του ιδίου επιπέδου εσωτερικής αναπτύξεως, του ιδίου “είναι”, μουσική που μπορεί να χαρακτηρισθή αντικειμενική, δηλαδή Απόλυτος, υπακούουσα σε κοσμικούς νόμους, δύναται να φέρει πάντα τα ίδια αποτελέσματα και να προσφέρει την ίδια αγωγή, τις ίδιες συγκινήσεις, να ενεργοποιεί σε όλες τις περιπτώσεις και υφ’όλες τις συνθήκες τα ίδια συναισθήματα. Tούτο ακριβώς συμβαίνει με τα κλασικά έργα των μεγάλων Ευρωπαίων δημιουργών. Και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο ή παράδοξο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s