ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

“Το κυριότερο θέμα στις εκδηλώσεις επιθετικότητας στο σχολείο εντοπίζεται σε επίπεδα επιθυμίας του παιδιού για κοινωνικοποίηση και αδυναμίας του να δεχτεί τα όρια και τις κοινωνικές νόρμες προκειμένου να δημιουργήσει και να συμμετέχει σε υγιείς κοινωνικούς δεσμούς.

Η μουσική προτείνεται ως ένα εργαλείο προσωπικής τροφοδοσίας και διευκόλυνσης της ομαδικής λειτουργίας, διότι απευθύνεται στη δομή του ψυχισμού καθώς είναι μία μη λεκτική γλώσσα, ένας τρόπος επικοινωνίας ιδεών και συναισθημάτων μέσω του ήχου, ένα όχημα συναισθηματικής απελευθέρωσης, καθώς και ένα εκπαιδευτικό/θεραπευτικό εργαλείο υψηλής αξίας” .

Στη μουσικοθεραπεία,  εμπεριέχονται αρνητικά και δυσάρεστα συναισθήματα ταυτόχρονα με ευχάριστα συναισθήματα της πράξης της προσωπικής γέννησης δημιουργικού έργου στο συμβολικό πεδίο, μετουσιώνοντας έτσι το πρωταρχικό οδυνηρό βίωμα σε «κορυφαία» εμπειρία με αίσθηση προσωπικής αξίας και νόημα στη ζωή.

“Σε παιδιά με θέματα επιθετικότητας, είτε εκφοβίζουν είτε δέχονται εκφοβισμό, μέσα από γνωστά τραγούδια, δημιουργία νέων προσωπικών και ομαδικών τραγουδιών, μουσικού αυτοσχεδιασμού με θέματα προσωπικά και ομαδικά, μουσικών παραμυθιών-ιστοριών-θεατρικών δρώμενων και άλλων δραστηριοτήτων, καθώς και μουσικών παραστάσεων παρατηρούνται σχεδόν άμεσα αποτελέσματα σε: αίσθηση προσωπικής αξίας, βαθιά κατανόηση εαυτού και άλλου, με βιωματική κι αφομοιωμένη γνώση, αίσθηση προσωπικών ορίων και άλλου, λειτουργική συνύπαρξη, μετουσίωση συναισθημάτων: θυμού/φόβου/ ταπείνωσης/βίας/υποτίμησης/υπερτίμησης σε χαρά δημιουργικής συνύπαρξης, μεταφορά απόλαυσης της βίας σε ουσιαστική απόλαυση αυτοπεποίθηση/αυτοπραγμάτωση”.

Με τη βοήθεια απεικονιστικών μεθόδων, οι ερευνητές μελέτησαν τον εγκέφαλο 36 μουσικών – που ασχολούνταν με τη μουσική περίπου τα ίδια χρόνια – κατά την εκτέλεση (μη μουσικών) ασκήσεων κινητικών δεξιοτήτων. Οι μουσικοί μοιράστηκαν σε δύο ομάδες: εκείνους που είχαν ξεκινήσει να μαθαίνουν μουσική πριν από την ηλικία των επτά ετών και σε εκείνους που είχαν ξεκινήσει αργότερα. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκε ακόμη μια ομάδα εθελοντών που δεν είχε διδαχθεί ποτέ μουσική.

Βάσει των αποτελεσμάτων φάνηκε ότι οι εθελοντές που είχαν αρχίσει να μαθαίνουν μουσική πριν από τα επτά εμφάνιζαν μεγαλύτερη ακρίβεια ως προς τον συγχρονισμό των κινήσεων τους συγκριτικά με τους υπόλοιπους. Οι απεικονίσεις του εγκεφάλου αποκάλυψαν συσσωρευμένη λευκή ουσία στο μεσολόβιο – μεγάλη δέσμη νευρικών ινών που συνδέουν τις κινητικές περιοχές του δεξιού και του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου.

Αντίθετα, οι εξετάσεις των εθελοντών που ακολούθησαν τη μουσική σε μεγαλύτερη ηλικία και εθελοντών που δεν είχαν μάθει ποτέ μουσική δεν εμφάνιζαν καμία διαφορά ως προς την ανάπτυξη των συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου τους. Κάτι τέτοιο, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, ενδεχομένως να σημαίνει ότι οι αλλαγές αυτές προκαλούνται νωρίς ή αλλιώς ποτέ.

 

 

Advertisements

One thought on “ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s